Cıvıl cıvıl kuşların uçuştuğu, ağaçlardan türlü türlü meyvelerin sarktığı, çimenlerin yemyeşil olduğu sıcacık bir yaz mevsiminde, Azra isimli bir kız yaşarmış. Bu kız, dışarıya çıkmayı, oyun oynamayı çok severmiş. Mahallede birçok arkadaşı varmış fakat bir gün bir virüs tam da bu mevsimde bütün dünyaya bulaşmış. Azra buna çok üzülmüş çünkü virüsün bulaşmaması için dışarıya çıkmaması gerekiyormuş. O da eve kapanmış, çok mutsuzmuş. Evde yapacak bir şey bulamayınca tablete ve bilgisayara sarılmış. Sürekli internetten oyun oynuyormuş. EBA dersleri biter bitmez başlıyormuş ve yatana kadar başından ayrılmıyormuş. Anne ve babasının onu uyarmalarına rağmen vazgeçmemiş bundan. Gözleri şişmiş, morarmış. Anne-babası çareyi bilgisayar ve tableti kaldırmakta bulmuş. Azra’da bu sefer televizyonsa ve anne-babasının telefonlarına saldırmış. Anne-babası buna ne kadar izin vermese de Azra gizlice almış. Anne ve babasının telefonlarını sakladıkları zamanlarda da televizyonun başından kalkmamış. Anne-babası en sonunda kızlarıyla konuşmaya karar vermişler. Ona böyle yapmasının çok yanlış olduğunu, evde birlikte etkinlikler yapabileceklerini anlatmışlar ama dinletememişler. Azra kendi bildiğini yapmaya devam etmiş. Anne-babası televizyonu kaldırmayı düşünmüşler ama televizyonu kaldırabilecekleri bir yer yokmuş. Azra’yı odasına kilitlemeyi düşünmüşler ama bu çok acımasızca olurmuş. Sonra akıllarına çok güzel bir fikir gelmiş.

Tüm teknolojik aletleri bir odaya kilitlemişler. Sabah EBA dersi zamanında bilgisayarı çıkartıp, EBA bitince geri koymuşlar. Azra bu süre içinde aslında yapacak ne kadar çok şeyin olduğunu fark etmiş. Bundan sonra bir daha bütün gününü bilgisayar, telefon, tablet, televizyon başında geçirmemiş. Anne-babası, o hatasını anlayınca aletleri kilitlendikleri odadan çıkarmışlar. Azra o günden sonra her gün sadece bir saatini bu aletlerin başında geçirmiş. Kalan vaktinde etkinlikler yapmış, kitap okumuş… Aslında evde de bilgisayar, telefon gibi şeyler olmadan ne kadar çok şey yapabileceğini fark etmiş. Dışarıya çıkamadığı için çok üzgünmüş ama virüs gidince eskiden yaptığı her şeyi yeniden yapabileceğini biliyormuş. Her şey eskisi gibi olacakmış bir gün.

                                                                                     YAZAN

                                                                                 5. Sınıf C Şubesinden

                                                                                  Eda Sümeyye ÖZTÜRK

                                                                              Hikâye dalında 2.olan eser

Şefkat Okulları Yazılar ve Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir